Δευτέρα, 21 Μαρτίου 2016

Δ. Λιαντίνης: Ο σύγχρονος κόσμος πεθαίνει...


"Χάνεται ο σημερινός άνθρωπος. Ο κόσμος, η εποχή μας, ο πολιτισμός μας. Καταποντιζόμαστε όπως η αρχαία εκείνη Ατλαντίδα που γράφει στον Τίμαιο ο Πλάτων.
Αυτά δε σας τα λέω εγώ. Αυτά τα είπανε και τα γράψανε όλοι οι επιφανείς αιματολόγοι του πνεύματος από τον περασμένο κιόλας αιώνα. 
Ο Φριδερίκος Νίτσε, ο Ντοστογιέβσκι, ο Σπέγγλερ, ο Έλιοτ, ο Κάφκα, ο Φρόυντ, ο Τζόυς, ο δικός μας Καβάφης.

 Σας κοιτώ και βλέπω να μην  πιστεύετε αυτό που πιστεύουν. Ότι ήρθε η παρακμή και έρχεται και η πτώση του πολιτισμού μας. Σαν την παρακμή και την πτώση της Ρώμης που συμπαράσυρε μαζί της ολόκληρο τον αρχαίο κόσμο. Αλλά το να μην πιστεύετε, αυτό ακριβώς είναι η απόδειξη ότι η γοερή αυτή πρόταση είναι αληθινή. Οι κακές προφητείες της Κασσάνδρας βγαίνουν αληθινές, γιατί κανείς δεν τις πίστευε.

 Η αιτία, που ο σύγχρονος κόσμος πεθαίνει είναι ότι έλειψε από τη ζωή μας η αίσθηση του τραγικού. Ξεχάσαμε τον ηρωικό μας αντίλογο με τις Ευμενίδες, που είπε ο Σεφέρης. Μας πήρε ο ύπνος, μας πήραν για πεθαμένους κι έφυγαν βρίζοντας τους θεούς που μας προστατεύουν.



 Τι σημαίνει τραγικό, τι σημαίνει αίσθηση του τραγικού;
Την αλήθεια αυτή τη διατύπωσε μαθηματικά ο Δημόκριτος:

Φυσικώς και αδιδάκτως ο άνθρωπος φεύγει μεν την αλγηδόνα, διώκει δε την ηδονήν.

 Και εδώ είναι το δύσκολο. Ο άνθρωπος, προπαντός σήμερα, με το ευδαιμονιστικό ιδεώδες που τον κατακλύζει ζητά μόνο τη χαρά και αποστρέφει το πρόσωπό του στη λύπη. Με άλλα λόγια έγινε μισός και μισερός. Έγινε μονοσήμαντος, ανισόποδος και ανισοσκελής και ανισόρροπος.  Έγινε μ’ ένα λόγο αφύσικος.



 Μεταχειρίζεται μόνο το Είναι της φύσης και παροπλίζει το Μηδέν. Αποτέλεσμα ο πολιτισμός του, ο τρόπος της ζωής του δηλαδή, είναι της παρακμής και της αποσύνθεσης. Είναι η λευχαιμία του σύγχρονου πολιτισμού που επισήμαναν εκείνοι οι επιφανείς αιματολόγοι που ανέφερα στην αρχή.

 Η ευθύνη μας για τις μέλλουσες γενεές είναι ανυπολόγιστη. Γιατί με την παιδεία που δίνουμε στα παιδιά μας τους κρύβουμε συστηματικά την κακή όψη της φύσης και της ζωής. Το αίσθημα του τραγικού το κρύψαμε στη σπηλιά όπως φυλάκισε ο Σίσυφος το θάνατο. Και αλίμονο στο Σίσυφο, όταν ψηλά από τον Όλυμπο θα αντιληφθούν οι θεοί την πονηριά του..."

8 σχόλια:

  1. Κάθε φορά που βρίσκομαι μποροστά στα λόγια του,το ίδιο σκέφτομαι...Τί σπατάλη ζωής...!!! Εφυγε ενώ είχε τόσα να δώσει...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Συμβαίνει πολλές φορές με τέτοιας πάστας ανθρώπους Βιβή μου, να αναλογιζόμαστε πράγματα. Ο Λιαντίνης βέβαια ήταν μια κατηγορία από μονος του. Είναι, θα έλεγα καλύτερα. Γιατί η αύρα αυτών των ανθρώπων, η ζωή τους, είναι παράδειγμα προς μίμηση. Ειδικά στη σημερινή εποχή που ευτελίζεται η ανθρώπινη ύπαρξη. Φάρος φωτεινός στο απόλυτο σκοτάδι. Σε ευχαριστώ πολύ για αυτό το σχόλιο...

      Διαγραφή
  2. "Η αιτία, που ο σύγχρονος κόσμος πεθαίνει, είναι ότι έλειψε από τη ζωή μας η αίσθηση του τραγικού"... Οκ, μιλάμε ότι ο άνθρωπος ήταν η πιο μεγάλη σύγχρονη προσωπικότητα κι ήταν φυσικό να απαρνηθεί ετούτη την μάταιη κοινωνία. Όταν κάποιος έχει την ικανότητα (λόγω νοημοσύνης) να συνειδητοποιεί τι έχει επιτελεστεί, προφανώς και δεν το αντέχει. Όσες αναρτήσεις και να κάνεις περί Λιαντίνη, και πάλι λίγες θα 'ναι, μπας και ξεστραβωθούμε (οι αόμματοι!) Την καλημέρα μου :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ο Λιαντίνης τα έλεγε, τα ξαναέλεγε, με τέτοια πειθώ και πάθος, που οι πραγματικά ακομπλεξάριστοι και φυσιολογικοί άνθρωποι τα εστερνίζονταν.... Σήμερα είναι πιό επίκαιρος απο ποτέ νομίζω. Μου κάνει εντύπωση όμως, πως ενώ ο λόγος του είναι τόσο αληθινός, οξυδερκής και ουσιαστικός, πολλοί απο μας τον θεωρούμε παράταιρο και δογματικό.... Τι να πω... συμφωνώ απολυτα στο ρεζουμέ σου, Πέτρα μου. Φιλιά.

      Διαγραφή
    2. Γιατί απορείς Μάκη μου; Πάντα οι "αληθινοί, οξυδερκείς και ουσιαστικοί" απομονώνονται από το σύνολο, ως γραφικοί. Σε ελεύθερη μετάφραση "όσα δεν φτάνει η αλεπού".. Άντε, μεγάλη δόση (από μένα) σου έδωσα σήμερα, τα Χριστούγεννα πάλι!! :)

      Διαγραφή
    3. Έλα μου ντε γιατί απορώ! Μετρημένα κουκιά είναι!

      Αχαχαχα ε όχι και τα Χριστούγεννα βρε Πέτρα! Τώρα σε χρειάζομαι, τώρα που σφίγγουν οι ζέστες! χαχαχα! Φιλιά!

      Διαγραφή
  3. πιο μέσα δε θα μπορουσε να πεσει
    ειναι περιεργο να ξερει καποιος το μελλον ενω ζει στο παρελθον
    δε ξερω τι να πω...

    καλη σου μερα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν είναι περίεργο όντως? Απο την άλλη αν το καλοσκεφτείς είναι η διορατικότητα και η λογική που έχει μέσα του αυτός ο άνθρωπος και είναι τόσο προφητικός, τόσα χρόνια πίσω... Τα λέει απλά μα τόσο γνωστικά... Καλο βράδυ Κική μου!

      Διαγραφή

Αναγνώστες

Page translation