Παρασκευή, 12 Ιουλίου 2019

Είσαι...


 
"Είναι το καλοκαίρι η εποχή των ανεπαίσθητων ερώτων",
έτσι πίστευες- μα εγώ κάθε Αύγουστο σε ερωτεύομαι βαθιά,
"Είναι το ηλιοβασίλεμα μια αντανάκλαση ψεμάτων",
έλεγες συχνά- μα εγώ το έβλεπα να καθρεφτίζεται στα μάτια σου
Και τα μάτια, ξέρεις, δε λένε ποτέ ψέματα...

"Είναι η ζωή ένα παιχνίδι ρόλων",
μου έγραφες στα πρωινά σου ραβασάκια- μα η ζωή δεν είναι παιχνίδι,
"Είναι ο έρωτας η αρχή όλων των κακών" ψέλλιζες,  κοιτώντας την καλοκαιρινή μπόρα έξω από το παράθυρο- μα ο έρωτας είναι το πιο όμορφο ατελές συναίσθημα

"Είναι ο εαυτός μου ο μεγαλύτερος εχθρός μου"
φώναζες κλαίγοντας τις στιγμές που μαλώναμε - μα εμείς είμαστε ο Παράδεισος και η Κόλαση μαζί σου έλεγα με όλη την δύναμη της καρδιάς μου
Είναι, είναι, είναι...
Και μέσα σε αυτόν τον χαμό ξεχνούσες πάντα τι, πραγματικά, εσύ είσαι
Το μαγικό χρώμα μιας πορφυρής δύσης, η δροσερή αύρα ενός ανατέλλοντος πρωινού,
η πρώτη και τελευταία ανάσα από την αναπνοή μου, η ζωή της ζωής μου. Αυτό είσαι...

----------------------

 Αυτή ήταν η συμμετοχή μου στο 24ο Συμπόσιο ποίησης, που διοργανώνει η Αριστέα μας (https://princess-airis.blogspot.com/). Τι και αν είμαστε στα μέσα του καλοκαιριού. Τι και αν κάποιοι και κάποιες κάνουνε βουτιές, τι και αν βγήκε ο Κούλης πρωθυπουργός. Το Συμπόσιο... φώναξε για άλλη μια φορά ότι είναι εδώ. Το καλύτερο δρώμενο της μπλογκόσφαιρας για μένα. Μακράν του δευτέρου. Συγχαρητήρια σε όσους και όσες έγραψαν, διάβασαν και βαθμολόγησαν.

Εγώ το προσπάθησα για ακόμη μια φορά και έμεινα με την... γλύκα που λένε! χαχαχα! Μ'αρέσει πολύ αυτή η δημιουργική διαδραστικότητα. Και ελπιζω να συνεχιστεί. Η Μαρία-λέγε με συλλέκτρια βραβείων-Κανελλάκη (http://toapagio.blogspot.com/) με το εξαιρετικό ποίημα Αμφιλύκη κέρδισε επάξια την πρώτη θέση. 

Κλείνοντας να πω ότι προχωράμε κάθε φορά όλο και πιο ποιοτικά και με νέες παρουσίες. Πολύ σημαντικό αυτό. Το πιο σημαντικό μαζί με την διαδραστικότητα που έχει πετύχει η Αριστέα με το Συμπόσιο. Αυτά και ευελπιστώ κάποια στιγμή να δεήσει ο καλός Θεός της ποίησης και να κερδίσω και γω την πρώτη θέση (απαπαπαπα κλάψαααα) Σας φιλώ!

Σάββατο, 6 Ιουλίου 2019

Τσουρουφλιστός Ιούλιος...

 Ξέρω, ξέρω καθυστέρησα, δεν ειναι ανάγκη να φωνάζετε και σεις από πάνω. Έχω που έχω την υπενθύμιση του μυαλού που ουρλιάζει "γράψε, γράψε, γράψε, γράψε!" μιας και λέει 6 του Ιούλη ο μήνας.

 Αλλά λίγο η ζέστη, λίγο οι επερχόμενες εκλογές, λίγο τα μωρά που μου έχουν πάρει (όσο απέμεινε τελοσπαντων) το μυαλό καθυστέρησα λιγάκι. Αλλά ναμαι! Πολύ ζέστη παιδιά. Δηλαδή ο Ιούλιος παραμπήκε καυτός!
 Δεν παραπονιέμαι άλλο όμως γιατί είμαστε στην καρδια του καλοκαιριού και όπως και να έχει υπάρχει και η καλή πλευρά. Τα καρπούζια ας πουμε και τα πεπόνια που τα λατρεύω, οι παγωτάρες, οι βουτιές στην θάλασσα και βεβαίως τα κορίτσα τα ζουμπουρλούδικα που φέρνουν τον καύσωνα και χωρίς... καύσωνα! 

 Μην σας κουράζω ομως με πολλά λόγια. Σας αφήνω με ένα τραγουδάκι της εποχής (παλιό αλλά καλοκαιρινό) και με την ευχή όποιος βγει την Κυριακή πρωθυπουργός, να αλλάξει τα μυαλά του και να κοιτάξει επιτέλους το συμφέρον και το καλό του τόπου (νταξ ούτε στο όνειρο καλοκαιρινής νυχτός τέτοια φαντασία). Σας φιλώ και τα ξαναλέμε!

Καλό μας μήναααααα!




Στίχοι-Μουσική: Νάμα


Ηλεκτρικά χιονίζει 
Στου κόσμου την οθόνη 
Τίποτα δε θυμίζει 
Πως δεν είμαστε μόνοι. 

Κανένας δεν το ξέρει
Μα ένα μακρύ ταξίδι 
Στις άκρες των ματιών μας 
Έχει αρχίσει ήδη. 

 Κι αν έχει ξημερώσει 
Μια γκρίζα μέρα μπορεί 
Μια σου ματιά να φέρει άλλη εποχή.
 
 Ζεστό καλοκαίρι μια ματιά σου θα φέρει 
Ζεστό καλοκαίρι στην καρδιάς μου τα μέρη.

 Ηλεκτρικά χιονίζει
 Στου κόσμου την οθόνη 
Ο χρόνος μας γνωρίζει 
Μας δένει μας ενώνει

 Κανένας δεν το ξέρει
 Μα εμείς οι δυο μπορούμε 
Στις πιο κρυφές αλήθειες 
Το νόημα να βρούμε

 Κι αν έχει ξημερώσει 
Μια σκοτεινή εποχή 
Εμείς θα φτιάξουμε τον κόσμο απ’ την αρχή...

Σάββατο, 29 Ιουνίου 2019

Ακόμα και οι τοίχοι έχουν... μιλιάNo11

 Γειά και χαρά και όοοοοοοοχι δεν σας ξέχασα, απλά ο όιστρος μου ήταν λιγάκι πεσμένος. Τώρα που μου... σηκώθηκε, ο όιστρος (δεν βάζω χαχα γιατί πιστεύω ότι έχω έξυπνο κοινό και καταλαβαίνει τις αηδίες που γράφω), είδα κάτι ωραία συνθήματα σε τοίχους στο διαδίκτυο και είπα να σας ενημερώσω. 

 Συνθήματα τρελά, ζουμερά, πεφωτισμένα, ξεκάρφωτα και σοβαροφανή. Απ όλα έχει ο μπαξές. Τι δε με πιστεύετε; Για ρίξτε μια ματιά παρακάτω...

Δύο αγγελίες σε μία. Αλληλεπίδραση.











Είμαστε δυό, είμαστε τρεις, είμαστε χίλιοι δεκατρείς...

Και κατρουλής και εξυπνάκιας. Πάρτε να χετε...












Τέτοια σας λένε και τρέχετε να αγοράσετε λεξικά ρε μπαγάσηδες...













Την σκοτώνεις ή δεν την σκοτώνεις τώρα;














Μεγάλη αλήθεια. Άλυτο πρόβλημα.











Αααααα, έλα... μνι στον τόπο σου!















Χαθήκανε τα σώματα ασφαλείας ρε Πόπη;;;















Διαβάστηκε-προσπεράστηκε-διαγραφή φίλου-νέο αίτημα φιλίας. Η σωστή σειρά.   

Δευτέρα, 3 Ιουνίου 2019

Ζημιά...

 3 του Ιούνη και έγινε τελικά η ζημιά... Ο Αλέξης καταβαραθρώθηκε, ο Κούλης εκτοξεύτηκε, ο Μπακό δημαρχάρα, ο Γκλέτσος μελλοντολόγος και υπέρμαχος του Σημίτη και μέχρι αρχές Ιουλίου που (λογικά) θα είναι και οι βουλευτικές, θα επακολουθήσουν πολλές ακόμα ζημιές.

 Στανταράκι είναι μιας και το ΚΙΝΑΛ τόλμησε, άκουσον άκουσον, να μην βάλει επικεφαλης στο Επικρατείας τον Ευάγγελο. Ε ρεεεε Πάγκαλος που σου χρειάζεται Φώφη μου...

 Δε ξέρω αλλά ο τρόπος που ψηφίζουμε είναι πραγματικά παράλογος. Όχι οτι έχουμε και τις ποιοτικές επιλογές αλλά από την Σκύλλα στην Χάρυβδη είμαστε και τούμπαλιν. Το καλό είναι ότι η Χρυσή Αυγή είναι σε πτώση, το κακό ότι ο Βελό μπήκε στην Βουλή και έχει μαζί του και κάτι χειρόγραφα λέει του Ιησού. Χριστέ μου ελπίζω να μην είναι τούτος ο αγγελιοφόρος σου...

 Συνεχίζοντας θα γίνω για πολλοστή φορά γραφικός και θα πω, πως μου έχει έρθει νταμπλάς με τα κορίτσια που τριγυρνάνε τσίτσιδα στους δρόμους, στα λεωφορεία και στα ηλεκτρικά. Το καλοκαίρι είναι η ζωή τους και εμάς ο εφιάλτης μας.

Πραγματικά θα είναι δύσκολο καλοκαίρι αν και το ριμάδι το μάτι θα συνηθίσει σε λίγο καιρό.  No problem. Δεν γράφω παραπάνω απλά παραθέτω λόγια. Και ένα άσμα αλλιώτικο απ τα άλλα. Σαλονίκη μεριά. Σα να το λέει ο Άδωνις ο εκδικητής!

Για πααααααααμε!


Ήρθε ο καιρός να πληγωθείς
 και να παρακαλέσεις
 Ήρθε ο καιρός να φοβηθείς 
Και πίσω μου να τρέξεις 

Ζημιά, ζημιά θα κάνω απόψε θα το δείς 
Ας πρόσεχες αγάπη μου 
Κουβέντα μη μου πείς
 Θα κλαίς, συγχώρα με, δε το 'θελα θα λες
Ήρθε ο καιρός να πληγωθείς
 στο ´πα χίλιες δυό φορές 

Τι κι αν συγγνώμη μου ζητάς 
Εγώ σε διαγράφω
 Ήρθε ο καιρός να πληγωθείς
 Κι αν θες στο υπογράφω

Ζημιά, ζημιά θα κάνω απόψε θα το δείς 
Ας πρόσεχες αγάπη μου 
Κουβέντα μη μου πείς
 Θα κλαίς, συγχώρα με, 
Δε το 'θελα θα λες 
Ήρθε ο καιρός να πληγωθείς 
Στο πα χίλιες δυό φορές...


 

Μουσική: Μιχάλης Τουρατζίδης Στίχοι: Jenny Tsiko

ΥΓ. Καλό μήνα!

Τρίτη, 14 Μαΐου 2019

Οι προσβολές και το "καθρέφτη, καθρεφτάκι μου..."

"Εγίναμεν η χλεύη των ηττημένων", είχε πει κάποτε σε ομιλία του ο Γεώργιος Παπανδρέου. Και όχι, δεν θέλω να ξεκινήσω με πολιτική προδιάθεση το κείμενο μου, αλλά την παραπάνω ρήση την θεωρώ μιά από τις πιο σοφές που έχει πει οποισδήποτε πολιτικός. Οι προσβολές στην καθημερινότητα μας αυξάνονται, άλλες μακιγιαριασμένες στην λογική του χιούμορ, άλλες με ξεκάθαρη στόχευση και άλλες μεταξύ... σοβαρού και αστείου.

 Σε όλες τις περιπτώσεις το συμπέρασμα είναι ένα: Αυτός που προσβάλει, θεωρεί την προσβολή κάτι έξυπνο, πνευματώδες και τολμηρό. Δεν θα διαφωνήσω. Άλλωστε όταν ρωτάει τον καθρέφτη του σαν... άλλη κακιασμένη βασίλισσα που ζηλεύει την Χιονάτη, τα ίδια του απαντάει και αυτός. Μόνο που στο τέλος αυτή η περίεργη κουβέντα με τον εαυτό του αποδεικνύεται ψέμα. Και το παραμύθι έχει το τέλος του Μάτριξ. Γιατί η πραγματικότητα είναι διττή. Και επ'ουδενί φαντασμένη...

  Το έχω παρατηρήσει και μελετήσει πολύ το θέμα των προσβολών το τελευταίο διάστημα. Και προσπαθώ να βρω εξήγηση, για το αν η αυξανόμενη τάση των ανθρώπων που προσβάλουν, κατηγορούν, ζηλεύουν, έχει να κάνει με την δύσκολη εποχή που ζούμε. Θα... θελα! Το θέμα σίγουρα δεν έχει να κάνει με την εποχή αλλά με κάτι πολύ πιο ουσιαστικό και βαθύ. Έχει να κάνει με την ίδια την φύση μας.

 Οι άνθρωποι παλαιόθεν είμαστε όντα ζηλόφθονα και εγωιστικά. Το "να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα" δεν λέγεται τυχαία. Μπορεί εμείς να έχουμε κατσίκα, μπορεί η κατσίκα του γείτονα να μην μας έχει ενοχλήσει ποτέ, αλλά πρέπει να ψοφήσει γιατί είναι του γείτονα! Τελεία και παύλα!

 Αυτή η λογική λοιπόν είναι που έχει φτάσει τους ανθρώπους και πιό συγκεκριμένα την ελληνική κοινωνία, μιας και του λόγου μας έχουμε ιδιαίτερη σχέση και αγάπη με το... σπορ της ζήλιας και των προσβολών, σε σημείο να δίνουμε έμφαση πάντα στην καμπούρα των άλλων και όχι στην δική μας.

 Το πιο ωραίο ξέρετε ποιο είναι; Είναι τέτοια η λόξα μας για να μην προοδεύσει ο... άλλος, που θεωρούμε την δική μας εμφάνιση τέλεια, που βάζουμε στην άκρη προσωπικούς στόχους, ποιότητα ζωής, επαγγελματική και ουσιαστικά προσωπική ανέλιξη. Αυτό και αν είναι από τα άγραφα!

 Ειδικότερα όταν βλέπουμε πως άνθρωποι με μεράκι, προσπάθεια και έξυπνη διαχείριση των καταστάσεων προχωράνε, εξελίσσονται, κάνουν καλύτερη την ζωή τους, το πρώτο που σκεφτόμαστε να κάνουμε είναι να τους κατηγορήσουμε και όχι να ψαχτούμε εσωτερικά για να δούμε πως μπορούμε και εμείς να φτάσουμε στο ίδιο σημείο.  Είναι ιδιαίτερα λυπηρό αυτό. Είναι λογικό και καμωμένο από κάποια ανώτερη δύναμη, μερικοί άνθρωποι να έχουν περισσότερα προτερήματα από κάποιους άλλους που τους βοηθάνε στην καθημερινότητα τους. Πολλές φορές δεν χρειάζονται να προσπαθήσουν πολύ για να καταφέρουν κάτι. Ίσως πολλοί από αυτούς να λειτουργούν και σε βάρος κάποιων άλλων.

 Αυτό σημαίνει ότι οι υπόλοιποι που δεν έχουν τύχη, εμφάνιση, προτερήματα και πονηριά πρέπει να αρχίσουν τις κατηγορίες και τις προσβολές ή πρέπει να προσπαθήσουν περισσότερο και να σκύψουν το κεφάλι μέχρι να έρθει το επιθυμητό αποτέλεσμα; 

 Ξέρω. Έτσι οπως τα γράφω και...γω το πρώτο θα προτιμούσα. Αλλά αυτή είναι η ζωή ρε παιδιά. Τι να κάνουμε; Να την αλλάξουμε δε μπορούμε. Πολλές φορές είναι άδικη, δύσκολη, απάνθρωπη. Αλλά πιστέψτε με, στο τέλος πάντα δίνει τους καρπούς που πρέπει σε εκείνους που την σεβάστηκαν, μόχθησαν, φέρθηκαν έξυπνα και δεν είχαν στο μυαλό τους πως να λουφάρουν αλλά ταυτόχρονα να έχουν και κέρδος. Σε εκείνους που δεν θεώρησαν την εξωτερική εμφάνιση η το μυαλό, διαβατήριο για ένα καλύτερο αύριο. 

 Είναι περίεργη φασή η ζωή. Εκεί που όλα δείχουν να πηγαίνουν ρολόι, γίνεται κάτι και έρχεται η καταστροφή. Και εκεί που όλα πηγαίνουν στραβά, εμφανίζεται μια ευκαιρία και έρχεται η εκτόξευση. Εγώ προτιμώ την μέση κατάσταση. Μπορεί να ακούγομαι συντηρητικός δεν ξέρω. Και σίγουρα και γω ως άνθρωπος βαριέμαι, λουφάρω κάποιες φορές, σκέφτομαι λάθος αλλά ξέρω τι είναι σωστό. Όλοι ξέρουμε.

 Η ικανοποίηση που παίρνω όμως όταν καταφέρνω κάτι μέσα από την σκληρή και τίμια δουλειά, όταν ξέρω ότι έχω φερθεί σωστά σε άνθρώπους, όταν δεν ζηλεύω με τις επιτυχίες των άλλων γιατί πολύ απλά δεν είναι δικές μου, είναι πολύ μεγάλη. Και νιώθω μέσα μου πως αυτός ο τρόπος, είναι και η καλύτερη απάντηση στην χλεύη των (πραγματικά και νομοτελειακά) ηττημένων. Αυτών, που κανένας καθρέφτης στο τέλος δεν θα μπορεί να κρύψει την ασχήμια τους...

Παρασκευή, 3 Μαΐου 2019

Μην πάρεις το Μάη άλογο, μήτε γυναίκα τη Λαμπρή...

 Η παροιμία του τίτλου τα λέει όλα για μένα. Λέει μην πάρεις τον Μάη άλογο, κάτι που έτσι και αλλιώς δεν έχω σκοπό να κάνω, μήτε γυναίκα την Λαμπρή, κάτι που δεν έχω σκοπό να κάνω ούτε τον Μάη, ούτε κανέναν άλλο μήνα του χρόνου.

 Και όταν λέμε πάρω, για να ξεκαθαρίζουμε τα πράγματα, μιλάμε για το πάρσιμο του γάμου προφανώς και όχι το άλλο που κάνει τζιιιζζζζζ...
3 του μήνα λέει το ημερολόγιο και Χριστός Ανέστη ρε παιδιά... (αγρίεψα και καλά καλά δεν έχει μια εβδομάδα που τελείωσα τη νηστεία...).


 Μπήκα φορτσάτος σαν άλλος δημοτικός σύμβουλος που λέτε, μιας και εκλογικός ο μήνας που διανύουμε. Ο θεός να μας βοηθήσει να περάσουμε αναίμακτα αυτό την μπουρδελοφάση, εεεε αυτές τις εκλογές ήθελα να γράψω.
 Είδατε, οι παρενέργειες της νηστείας και του αλήστου μνήμης χλαπακιάσματος (ξεχνιούνται τα παϊδάκια, τα κοκορέτσα και τα κοντοσούβλια;;;;) με έχει επηρρεάσει ταμάλα.

Μέσα σε όλα έχουμε και τον καιρό να συνεχίζει να μας κάνει τσαλίμια και μετά τις καθυστερημένες Αλκυονίδες το ξανασκέφτεται για... αεροβροχίδες πάλι! Όχι απλά έλεος, αλλά τρεις φορές έλεος!
Την μονομαχία των αρχηγόπουλων πως την βλέπετε; Τσίπρας εναντίον Κούλη και Φώφη εναντίον ΠΑΣΟΚ. Ανοργασμική κατάσταση τελείως. Σα να λέμε λάδι-λάδι και από τηγανίτα τίποτα.

 Και μιας και πέρασε το Πάσχα και γίναμε καλύτεροι Χριστιανοί (τι, δεν γίναμε;), τολμώ πλέον να πω, έστω και με τα τερτίπια του καιρού, πως οι κορασίδες (είτε στο σώμα είτε στην ψυχή, είτε έστω στα βυζιά και τα οπίσθια) ήδη τσιτσιδώθηκαν.

 Δεν χαμπαριάζουν τίποτα. Μπούτι έξω, υποψία σορτσακίου, "ανυποψία" σουτιέν και εσωρούχου και το επερχόμενο καλοκαίρι προβλέπεται "βαστάτε Τούρκοι τα ερευνητικά σκάφη και τα άρματα". Της ΑΟΖ θα γίνει σας λέω και να το θυμηθείτε.

Κάπου πήρε το μάτι μου, ότι ο Τσίπρας ετοιμάζει μποναμά. Και ο Κούλης το ίδιο. Περικοπή του 13ου μισθού.  Oh mon dieu!, που λένε και στο χωριό μου. Και με αυτόν τον μισθό πραγματικά ξεσαλώναμε ρε γαμώτο. Δε πειράζει, ας γίνει Πρωθυπουργός να πάρω και αυτή την χαρά και μετά ας μην... ξαναπηδήξω... μέχρι τέλη καλοκαιριού (είπαμε μην το ξεφτιλίσουμε)
.


Δεν ξέρω που θα πάει αυτή η κατάσταση αλήθεια. Τα έχω λίγο μπερδεμένα όπως βλέπετε στο μυαλό μου. Καλύτερα όμως μπερδεμένα παρά όλα καλώς καμωμένα...

Λέω να σας αφήσω τώρα, αλλά πριν από αυτό και επειδή έχω πάντα πλήρη επίγνωση των ανεκδιήγητων που γράφω, τώρα που το ξαναβλέπω ο τίτλος είναι ξεκάρφωτος αλλά ποιος να σκέφτεται καινούργιο τώρα... Σας φιλώ!

ΥΓ. Στα κορίτσια ένα φιλάκι λίγο πιο ρουφηχτό! Καλό μας μήνα!

ΥΓ2 Δείτε παρακάτω τι σας έχω. Βολάνηςςςςςςςςςςςς



Παρασκευή, 26 Απριλίου 2019

Α-θάνατη ζωή...



Πόσες φορές πεθαίνουμε ζώντας;
Πόσους ανθρώπους "θάβουμε" ξανά και ξανά;
Μίσος, Φθόνος, Υποκρισία, Θυμός
Χιλιάδες μικροί θάνατοι η πολύτιμη ζωή μας

Μα Εκείνος,γεμάτος πληγές και πόνο,
φάρος Αγάπης και Συγχώρεσης
έρχεται να μας υπενθυμίσει:
"Λάζαρε, δεύρο έξω"
Τελευταίος σταθμός, η Ανάσταση...



 Αυτή ήταν η συμμετοχή μου στο 23ο Συμπόσιο Ποίησης. Για άλλη μιά φορά ευχαριστώ την Αριστέα (https://princess-airis.blogspot.com/) που μου έδωσε την ευκαιρία να εκφραστώ. Ήταν ένα εξαιρετικό Συμπόσιο, με πολλά όμορφα ποιήματα. Συγχαρητήρια σε όσους και όσες έγραψαν, διάβασαν και βαθμολόγησαν. Ο νέος τρόπος κρατάει στην... τσίτα όσους και όσες συμμετέχουν. 
 Η επιλογή της λέξης ήταν μέσα στο πνεύμα των Άγιων ημερών. Δύσκολη λέξη αλλά κομμάτι της ύπαρξης μας. Συγχαρητήρια στον καταδικό μου, φίλο του μπλογκ, τον Γιάννη (https://idipoton.blogspot.com/), που έγραψε το όνομα του με... χρυσά γράμματα στην ιστορία του Συμποσίου, όντας, αν δεν κάνω λάθος, ο πρώτος άντρας νικητής. Φίλε μου πήρες την... πρωτιά αλλά χαλάλι σου! Το άξίζες!

 Κλείνοντας, θέλω να πω δυό λόγια λόγω των ημερών. Ελπίζω κάποια στιγμή μέσα μας να πρυτανεύσει η λογική, η ανθρωπιά και η αγάπη προς τον συνάνθρωπο. Ελπίζω αυτές οι μέρες κατάνυξης να αποτελέσουν όσο πιο σύντομα γίνεται, το εφαλτήριο για μια καλύτερη ζωή για όλους μας. Για μας και τα παιδιά μας. Καλό Πάσχα και Καλή Ανάσταση με Υγεία!

Αναγνώστες

Page translation