Δευτέρα, 12 Ιουλίου 2021

Γιουσούφ Καρς: Η γοητεία της διχρωμίας...

"Ήμασταν φτωχοί. Τόσο φτωχοί, που στη γειτονιά μου το ουράνιο τόξο ήταν ασπρόμαυρο..." Η φράση ανήκει στον ξεκαρδιστικό και μεγάλο Αμερικάνο κωμικό Ρόντνεϊ Ντάνγκερφιλντ και έχει μια διττή οπτική και αλήθεια. 

 Γιατί ακόμα και στην φτώχεια, τις κακουχίες, την μιζέρια, δύο χρώματα αρκούν για να φτιάξουν μια πολύχρωμη ζωή, γεμάτη μυρωδιές και συναισθήματα. Γεμάτη όνειρα και ελπίδες. Η απόδειξη για τα παραπάνω  είναι ο Αρμένης φωτογράφος Γιουσούφ Καρς. Ο καλλιτέχνης του ασπρόμαυρου...

  Η αρχή της ζωής του, δεν ήταν σπαρμένη με... ροδοπέταλα. Το κάθε άλλο. Έζησε ώς παιδί την γενοκτονία των Αρμενίων και η οικογένεια του αναγκάστηκε να μεταναστεύσει στην κοντινή Συρία. Σε αυτή την πορεία συνέβη το τραγικότερο γεγονός της ζωής του, καθώς έχασε την αδερφή του από την πείνα. Στην ηλικία των 16 ετών παίρνει την μεγάλη απόφαση να φύγει για ένα καλύτερο μέλλον στον Καναδά. Απο εκεί και πέρα ξεκινάει το μαγικό ταξίδι στην τέχνη της απεικόνισης και της φωτογραφίας.

 Ο θείος του, που ήταν φωτογράφος, τον υποδέχεται και τον βοηθάει να προσαρμοσθεί και να εγκατασταθεί στη νέα του πραγματικότητα.  Παρατηρεί το ταλέντο και το ενδιαφέρον που έχει στο να φωτογραφίζει, κυρίως ανθρώπους, και τον στέλνει να μαθητεύσει στον φίλο του, Αμερικάνο φωτογράφο Τζον Γκαρό, που εργάζεται κυρίως στην Βοστώνη.

  Μετά απο κάποια χρόνια μαθητείας, επιστρέφει το 1932 στον Καναδά και εγκαθίσταται σε ένα χώρο που βρίσκεται κόντά στο κοινοβούλιο, στην πρωτεύουσα Οττάβα. Ο νεαρός Καρς δείχνει ιδιαίτερη κλίση στα ασπρόμαυρα πορτραίτα και μετά την φωτογράφιση του τότε πρωθυπουργού του Καναδά Μακένζι Κινγκ, η δημοτικότητα και η φήμη του εκτοξεύονται.

 Το 1941, εν μέσω του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, φωτογραφίζει τον Ουίνστον Τσώρτσιλ, ο οποίος έδωσε μια ομιλία στην Οττάβα που άφησε εποχή. Αυτό το πορτραίτο του Βρετανού πρωθυπουργού, έμεινε στην ιστορία ώς ένα από τα πιό χαρακτηριστικά του. Η φωτογραφία μπαίνει στο περιοδικό Life και ο Καρς είναι πλέον ανάμεσα στους κορυφαίους του είδους.

  Με μια μηχανή μεγάλου φορμά (8 × 10 Calumet) απαθανάτισε προσωπικότητες όπως τον Άλμπερτ Αϊνστάιν, τον Άλμπερτ Σβάιτσερ, τον Κουβανό επαναστάτη Φιντέλ Κάστρο, την Ιντίρα Γκάντι, τον κορυφαίο πυγμάχο Μοχάμεντ Άλι, και πολλούς ακόμα διασήμους, όπως τον ζωγράφο Πάμπλο Πικάσσο, την Βασίλισσα Ελισάβετ, τον συγγραφέα Έρνεστ Χέμινγουέϊ, τον καλλιτέχνη Άντι Γουόρχολ, τον μεγάλο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ και δεκάδες ακόμα ονόματα που άφησαν στο στίγμα τους στο παγκόσμιο γίγνεσθαι.

  Ο ίδιος, σύμφωνα με τις καταγραφές, ήταν πάντα ένας άνθρωπος χαμηλών τόνων, που οι φωτογραφίες σε ασπρόμαυρο φόντο, ήταν η αποτύπωση της ψυχής του, για όσα, ως παιδί είχε ζήσει. Η γενοκτονία των Αρμενίων είχε σημαδέψει την ζωή του.

 Οι φωτογραφίες, και οι σπάνιας ομορφιάς και επιπέδου απεικονίσεις του Καρς, βρίσκονται στην Εθνική Πινακοθήκη του Καναδά (Οττάβα), στο Μητροπολιτικό Μουσείο της Νέας Υόρκης, στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης, στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας καθώς και στην Εθνική Πινακοθήκη Προσωπογραφιών (Λονδίνο) αλλά και σε συλλογές πολλών άλλων μουσείων

 Ο φωτογραφικός εξοπλισμός του φυλάσσεται σε περίοπτη θέση στο Καναδικό Μουσείο Επιστήμης και Τεχνολογίας (Οττάβα), ενώ  ο ίδιος προς το τέλος της καριέρας του τιμήθηκε και έγινε εξέχων μέλος του Τάγματος του Καναδά. Το 1992, κλείνει το στούντιο του αλλά συνεχίζει να ασχολείται επαγγελματικά με την φωτογραφία. Μια μέρα σαν την αυριανή το 2002, φεύγει από την ζωή στην Βοστόνη, στην πόλη που μαθήτευσε τα πρώτα χρόνια της καριέρας του.

 Ο Γιουσούφ Καρς ενέπνευσε πολλούς φωτογράφους και δημιουργησε σχολή με την ασπρόμαυρη οπτική του στα πορτραίτα. Ήταν ένας πολύ ιδιαίτερος και ταλαντόυχος καλλιτέχνης, που χάρισε στην ανθρωπότητα, μερικές από τις πιο χαρακτηριστικές φωτογραφίες που έχουν τραβηχτεί ποτέ.

 Η ουσία της δουλειάς και της σκέψης του συνοψίζεται στα παρακάτω λόγια του: "Μέσα σε κάθε άνδρα και σε κάθε γυναίκα, κρύβεται ένα μυστικό· ως φωτογράφος οφείλω να το αποκαλύψω, εάν μπορώ. Η αποκάλυψη, αν συμβεί, θα συμβεί σε ένα κλάσμα του δευτερολέπτου με μια ασυνείδητη κίνηση, με μια στιγμιαία λάμψη του ματιού, με ένα πρόσκαιρο σήκωμα της μάσκας που όλοι οι άνθρωποι φορούν για να κρύβουν από τον κόσμο τον ενδόψυχο κόσμο τους. Σ' αυτή την πολύ φευγαλέα ευκαιρία, ο φωτογράφος πρέπει να δράσει, γιατί αλλιώς έχει χάσει..."

Τα ξαναλέμε.

 

*Πηγή πληροφοριών: Βικιπαίδεια

Πέμπτη, 8 Ιουλίου 2021

Μίλτος Σαχτούρης: Τρεις εραστές...


"Στις βραδινές βρεγμένες στράτες
Αχνίζει ένα φως θαλασσί
Πλατύ χέρι στην καρδιά
Βήματα ερειπωμένα
Τρεις εραστές διαβαίνουν απ΄ τα χέρια πιασμένοι.

Ο πρώτος…
Κρέμασε σ’ ένα δέντρο την αγάπη του
Τα μεσάνυχτα προσεύχεται κάτω απ’ το δέντρο
Να κατέβει η αγάπη πιασμένη απ’ τα φύλλα
Να κοπάσει η πλημμύρα των φύλλων …που λιώνουν
Τα δάκρυα του στο χώμα τα πίνει ένας σκύλος
Η αγάπη στα κλαδιά τον πετροβολάει
Το δέντρο ουρλιάζει ο αγέρας

Ο δεύτερος…
Χάρισε την αγάπη του σ’ έναν τρελό βιολιστή
Ο τρελός την επήρε τραγούδι
Βρέχει ο ουρανός λουλούδια νομίσματα
Αντηχούνε οι δρόμοι τ’ ολέθριο βιολί
Της αγάπης το τραγούδι το ‘χουν μάθει τώρα όλοι
Με χείλια σμιχτά μελανά το σφυρίζουν
Μόνο αυτός δεν το ξέρει

Ο τρίτος…

Έκανε την αγάπη του καράβι
Την κατευόδωσε στις τρεις θάλασσες
Τώρα έγινε πάλι παιδί
Σιάχνει πύργους με άμμο
Και μαζεύει χαλίκια κοχύλια
Και προσμένει να γυρίσει ξανά
Το καράβι η αγάπη
Στην καρδιά τους έχουν κι οι τρεις χαράξει ένα δέντρο
Ένα βιολί σιμά στ’ αυτί θα τους τρελάνει
Κι ο καπετάνιος παίζει στο βυθό με τα κοράλλια..."

 

ΥΓ. Αν και καθυστερημένα, καλό μήνα να έχουμε! 

ΥΓ2. Ξέρω ότι το παρακάτω άσμα το έχουν ερμηνεύσει απίθανες φωνές, αλλά αυτή η εκτέλεση της Norah Jones, μ'αρέσει πολύ. Απολαύστε ελεύθερα...


Τετάρτη, 23 Ιουνίου 2021

Τελικά είσαι και φαίνεσαι;

 "Τα γένια δεν κάνουν τον φιλόσοφο".  Αυτό το, πολύ εύγλωττο, λατινικό ρητό, ουσιαστικά λέει πως τα φαινόμενα απατούν. Με αφορμή το αδιανόητο περιστατικό της δολοφονίας της νεαρής Καρολάϊν από τον σύζυγο της, ήρθαν μερικές σκέψεις στο μυαλό μου. Σκέψεις που πάντα υπάρχουν εκεί σε μια μικρή γωνιά, και που όταν με κατακλύζουν, με μπερδεύουν και με τρομάζουν ταυτόχρονα.

  Αρκετές φορές έχω προπαθήσει να αναλύσω την συμπεριφορά των ανθώπων στο κομμάτι των σχέσεων τους, Η υποκρισία, το "θέατρο", είναι πάντα σε πρώτο πλάνο όταν μιλάμε για τα αρνητικά χαρακτηριστικά της ανθρώπινης ψυχοσύνθεσης. 

 Η εικόνα ενός ανθρώπου είναι πάντα επίπλαστη. Για να σταματήσει να είναι πρέπει αυτός ο άνθρωπος ή να έχει καταφέρει να βρει το νόημα της ζωής που είναι η αγάπη προς τον συνάνθρωπο, ή να έχει υποκριτικό ταλέντο μεγαλύτερο και από του Αλ Πατσίνο. Κι όσο και αν φαίνεται δύσκολο, το δεύτερο είναι πιο εύκολο να συμβεί από το πρώτο (συγνώμη Αλ, αλλά υπάρχουν εκεί έξω εκατομμύρια υποκριτές με το δικό σου ταλέντο...).

 Ακούμε τις τελευταίες μέρες για καλά παιδιά, για επιφανείς πολίτες υπεράνω πάσης υποψίας και από την άλλη για κλεφτες, ληστές, βιαστές, κακούς και καλούς ξένους, κακούς ή καλούς Έλληνες, για όμορφους και άσχημους ανθρώπους και πάει λέγοντας.

  Όταν βάζουμε στην ζυγαριά την εξωτερική εμφάνιση, την επαγγελματική δραστηριότητα, την εθνικότητα, το χρώμα κάποιου για να κρίνουμε αν είναι καλός άνθρωπος η όχι, τότε αυτόματα πέφτουμε σε μια παγίδα που δύσκολα θα μπορέσουμε να βγούμε. Και το κυριότερο; Μας απομακρύνει από την αλήθεια...

 Δεν θα διαφωνήσω ότι υπάρχει και ο λεγόμενος νόμος των πιθανοτήτων, η κοινή λογική, η εκ του παρελθόντος γνώριμη κατάσταση που μας δείχνει τον δρόμο και την ευκολία στην κρίση. Από την άλλη όμως είναι δυνατόν να κρίνουμε το ποιόν κάποιου από χαρακτηριστικά που δεν έχουν σχέση με την ψυχή του η πολύ περισσότερο με τις πράξεις του;

 Η υποκειμενικότητα που διακρίνει την κάθε μας απόφαση και κρίση, ο εγωισμός, ή "εγώ δεν θα το έκανα/ ή θα το έκανα έτσι" φάση που λειτουργούμε και μας ωθεί στο να συμπεράνουμε κάτι για κάποιον, σίγουρα δεν είναι αυτό που λέμε οι καλύτεροι σύμβουλοι. Αυτός είναι και ένας από τους λόγους που... πέφτουμε από τα σύννεφα όταν συμβαίνει κάτι που, θεωρητικά, δεν περιμέναμε να συμβεί.

 Στην πραγματικότητα όταν κάποιος άλλος κάνει κάτι που θεωρούμε λάθος, κακό, επιλήψιμο, ή θα βγάλει προς τα έξω συναισθήματα μίσους και κακίας προς προς αυτόν ή θα μας κάνει να αντιδράσομε με έκπληξη για το πως συνέβη, αυτό που συνέβη. Ή ταυτόχρονα και τα δύο. Προσθέστε λίγη ζήλια σε όλο αυτό και θα βρείτε την απάντηση στο ερώτημα "γιατί ο άνθρωπος κάνει κακό σε άλλους ανθρώπους;".

 Δυστυχώς σκεφτόμαστε περίεργα. Και κυρίως εγωιστικά.  Δε μπορούμε εύκολα να αντιληφθούμε ότι το καλό και ευγενικό παιδί της γειτονίας, μπορεί να είναι ένα ρεμάλι που εκμεταλλεύται τους γονείς του, ή ο σοβαρός κύριος με την γραβάτα και το ακριβό αυτοκίνητο, είναι ένας κοινωνιοπαθής τύπος που κακοποιεί συστηματικά την γυναίκα και τα παιδιά του. 

 Δεν το αντιλαμβανόμαστε γιατί τελικά μένουμε στην εικόνα και μόνο σε αυτή. Θέλετε γιατί και οι ρυθμοί της καθημερινότητας, η κοινωνική αποξένωση, τα οικονομικά προβλήματα, παίζουν και αυτά τον ρόλο τους; Θέλετε γιατί, όπως ανέφερα και παραπάνω μερικοί και μερικές κρύβουν πολύ καλά την άσχημη ψυχή τους; Δυστυχώς το αποτέλεσμα μετράει...

 Έχουμε καταντήσει να υποκρινόμαστε και στον ίδιο μας τον εαυτό, να βλέπουμε και να διακρίνουμε τα σημάδια στον φίλο, την φίλη, τον συγγενή και να μην κάνουμε κάτι για να τον βοηθήσουμε. 

Γινόμαστε ολοένα και περισσότερο μια κοινωνία του Θεαθήναι, απομακρυνόμαστε και "πετάμε" από πάνω μας οτιδήποτε είναι υγιές και κοινωνικά ωφέλιμο.

 Νομίζω ότι όλοι μας κυκλοφορούμε με έναν αόρατο καθρέφτη και κάθε φορά που συναντάμε και συναναστρεφόμαστε κάποιον, τον γυρίζουμε προς το μέρος μας και καμαρώνουμε και αυτο-θαυμαζόμαστε. 

  Ετσι, εθελοτυφλούμε και στρουθοκαμηλίζουμε. Έτσι, δεν μπορούμε να διακρίνουμε την βοήθεια και την προσοχή που επιζητάν οι γύρω μας. Και έτσι, τελικά, καταλήγουμε στα τρομακτικά λόγια του ποιητή Ράινερ Μαρία Ρίλκε: "Ίσως όλοι οι δράκοι της ζωής μας να είναι πριγκίπισσες, που δεν προσμένουν παρά την ώρα που θα μας δουν όμορφους και τολμηρούς. Ίσως καθετί τρομακτικό να είναι, στο απώτατο βάθος του, έρημο και αβοήθητο και να περιμένει από εμάς βοήθεια..."

Πέμπτη, 3 Ιουνίου 2021

Μήνας μπαίνει...

 Γειά και χαρά σας και καλώς να σουλατσάρουμε στην Ιουνιάρα που μπήκε φουριόζα. Για άλλη μια φορά, για άλλον ένα χρόνο το καλοκαίρι είναι εδώ και έρχεται να μας υπενθυμίσει, πως για τον... κακό μας τον καιρό δεν φταίνε οι εποχές αλλά εμείς. 

 Το ημερολόγιο δείχνει 3 του μήνα του πρωτοκαλοκαιρινού και γενικά είμαστε μια πολύ ωραία, γ@μημένη ατμόσφαιρα. Ξέρω πως αυτό θα ακουγόταν καλύτερα στο Αμέρικα με αντίστοιχο άξεντ, αλλά και στο Ελλάντα μια χαρά χορταστικό είναι!

 Τι έχουμε λοιπόν; Πολλά και διάφορα. Καταρχήν νέο φρέσκο και άκρως τραγελαφικό. Ο Καρανίκας έδωσε συνέντευξη στον Σρόϊτερ. Ετοιμάζω πίτσα και μπύρα. Θα γίνει της συμβουλευτικής ανάλυσης το κάγκελο. Ολόκληρος σύμβουλος πρώην πρωθυπουργού θα μιλήσει. Συντονιστείτε...

 Πάμε παρακάτω. Διαβαζα το σαν σήμερα, σαν αύριο και πάει λέγοντας και άκουσον άκουσον, τέτοιες μέρες το 2001 ο βασιλίας Ντιπέντρα του Νεπαλ πεθαίνει, αλλά από την... κακία του, καθώς προηγούμενως, λίγες μέρες πριν, έχει δολοφονήσει όλη του την οικογένεια. Όοοοχι αντράκο μου έτσι πάνε αυτά δούνε και λαβειν. Κάρμα το λένε...

Έχουμε και επέτειο βρε! Και συνδεδεμένη με την επίσκεψη της νυφίτσας που λέγεται Τσαβούσογλου. 1997. Κωνσταντίνος-λέγε με και Δράκουλα-Μητσοτάκης και Γιωργάκης-τα παιδία παίζει-Παπανδρέου, τιμούνται με το βραβείο Ιπεκτσί για την προώθηση της Ελληνοτουρκικής φιλίας. Άσχετα αν στο λεξικό δίπλα στην φράση Ελληνοτουρκική φιλιά, υπάρχει μια παύλα, φάση "page not found", μεγαλύτερη και από την μύτη του Πινόκιο. 

Έτσι είναι οι διαχρονικές φιλίες. Πάντα κάποιος φίλος θα την έχει... μεγαλύτερη και θα είναι ο νταβάς της παρέας

 Φτάνει με το παρελθόν. Επιστρέφουμε στο παρόν. Ο Τριαντάφυλλος λέει βγήκε απο το Survivor κατά 140 χιλιάδες ευρώ και κάτι ψιλά, πλουσιότερος. Για τρολ και τραγουδιστή (νταξ μην βαράτε ένα αστείο έκανα) του άσματος "Μη με τρυπάς σαν τον τριαντάφυλλο, δεν σε αφήνω διψασμένο και άφυλλο", μια χαρά τα πήγε. Αλί σε μας που πουλάμε πνεύμα και χορταίνουμε από αυτό.

 Κατά τα άλλα συνεχίζουμε και τρώμε τις σάρκες μας. Ο Χατζηδάκης ετοιμάζεται να περάσει το νομοσχέδιο για το εργασιακά και μας βλέπω σε λίγο καιρό να δουλεύουμε 12ώρο και να πληρωνόμαστε με ρεπό και φιλικό χτύπημα στην πλάτη. Και να οι δικοί μου στίχοι για αυτό, που θα κονταροχτυπηθούν με αυτούς του Τριαντάφυλλου: Κι αν δεν βγάινεις μανίτσα μου δεν σου φταίει κανείς αλλά το άδειο σου το τζούφιο το κεφάλι...

 Λοιπόν πολύ το βάρυνα δε νομίζετε; Υπάρχουν και θετικά ρε παιδιά. Είμαστε εδώ, όρθιοι, ζωντανοί και αυτό από μόνο του είναι κάτι.  Καλοκαιράκι έρχεται, τα μωρά τα... πετάνε, η Λατινοπούλου δίνει tips ομορφιάς και γυναικείας συμπεριφοράς, εμβολιαζόμαστε δίχως αύριο, οπότε όλα θα πάνε καλά! 

 Συνεχίζουμε, επιμένουμε και αναμένουμε. Το θαύμα; Την ελπιδα; Ίσως τελικά υπάρχει Ελπίδα. Ελπίζω μόνο μην καταλήξουμε στο σύνθημα, "είσαι η ελπίδα μας, πήδα πήδα, πήδα μας..." Σας αγαπώ και σας φιλώ παθιασμένα.

 

 ΥΓ. Σας αφήνω με την Μιρέλαααα! Καλό μήνα και μην ξεχνάτε, τα δέοντα στην κυρία μαμα σας! 

 

Σάββατο, 15 Μαΐου 2021

Κοσμογονία...

 Λοιπόν, ξεκινάω λίγο επιθετικά.  Ρε παιδιά τρεις βδομάδες έλειψα, τι στο καλο έγινε; Πολεμική σύρραξη στην Γάζα, άρση lockdown, τέλος τα sms στο 13033,  συνελήφη ο Λαγός, το 8ώρο γίνεται 10ώρο, 15ωρο, 24ώρο, ανάλογα με τα γούστα των εργοδοτών, ένας Κινέζικος πύραυλος παραλίγο να μας έπαιρνε κούρσα, ο τουρισμός άνοιξε και μαζί ανοίξαμε και εμείς για τις τουρίστριες (όπου εμείς εννοώ τα greek  kalamakia εεε kamakia ήθελα να γράψω), η Παναγιώταρου κάνει μπάνιο στην Φάρμα και μαζί της... λουζόμαστε και εμείς (συνθηματικό αυτό με το λούσιμο) και γενικά ένας χαμός στο ίσωμα.   

Όπου να'ναι μάλιστα περιμένουμε και τους Άγγελους της Αποκάλυψης. Αν ήξερα ότι θα είχαμε τέτοια γενονότα, μα τον Θεό δεν θα πήγαινα για φτιάξιμο το pc μου. Κάπου έλεος δηλαδή...

 Για ώπα ώπα λιγάκι. Και τώρα που το καλοσκέφτομαι δηλαδή, καλά καλά δεν έχουμε χωνέψει ακόμα τα κοκορέτσα και τα αμνοερίφια. Πως την πατήσαμε πάλι έτσι γαμώ (μπιππππππ) τον αγγλοσαξωνικό τουρισμό μου μέσα;

  Δε μπορώ, όσο τα σκέφτομαι τρελάινομαι. Ένας θα σας πω μόνο. Βαθυστόχαστο και γενικά βαθύ και χωρίς δεύτερο συνθετικό. Άλλο αγάπη και άλλο σεξ λατρείες μου. Άλλο αγάπη και άλλο σεξ. Τάδε έφη, Hi5. Γκέγκε;



ΥΓ. Καλό υπόλοιπο Μαϊου...

Πέμπτη, 29 Απριλίου 2021

Έξοδος...


 Η τελετή γινόταν στη μεγάλη σάλα, μόλις μ’ είχαν ξεκρεμάσει απ’ το ηλιοβασίλεμα, με τύλιξαν μ’ ένα σεντόνι, μα οι πληγές φάνηκαν στον τοίχο, το πλήθος συνωστίζονταν στις σκάλες, ζητούσε ν’ αναστηθώ, μα εγώ έπρεπε να μείνω αγνός από θαύματα, και κρυβόμουν πίσω απ’ τα παλτά των ξένων στο διάδρομο, τρώγοντας τα φύλλα από παλιά ημερολόγια.

Το ξημέρωμα ήταν ωχρό πίσω απ’ τις μπουκάλες, βγήκα στο δρόμο και γονάτισα στον πρώτο περαστικό, «γιατί το ‘κανες;» με ρωτούσε ο Θεός,
«είναι ο καιρός της βασιλείας μου, Κύριε, πώς ν’ αρνηθώ;» και τότε ο θεός μου ‘βαλε στο χέρι αυτό το κλειδί, έτσι μπορώ τώρα ν’ ακούω ήρεμος το ανελέητο βήμα πίσω απ’ τον τοίχο, αθέατος μέσα σε όποια θεία εικόνα.
Ήμουν τόσο μονάχος, που τα σκυλιά που με γάβγισαν στο δρόμο ανέβαιναν τώρα μαζί μου στον ουρανό.
 

Τάσος Λειβαδίτης-Έξοδος 
 
 
 
ΥΓ. Καλή Ανάσταση και Καλό Πάσχα με Υγεία και Δύναμη σε όλους και όλες.

Τετάρτη, 21 Απριλίου 2021

Μαθήματα δικτατορίας άνευ διδασκάλου...

 

 Παίρνετε μια ντουζίνα τανκς, ένα μυστρί και μία πλάκα  

κι αφού ξορκίσετε τον Μαρξ θεμελιώνετε ατάκα. 

 Διαλέγετε ένα πτηνό ει δυνατόν με 2 κεφάλια 

  το στήνετε στον Υμηττό με τα φτερά του σαν βεντάλια. 

 

  Ελλάς ελλήνων Χριστιανών

   άνευ βουλής και εκλογών

  έτσι τα έθνη μόνο ζουν 

 ταρατατζούμ ταρατατζούμ ταρατατζούμ 

 

  Βάζετε για πρωθυπουργό της Σαντορίνης τον ωραίο 

 και δε πειράζει για μετά τ’ αδίκημα είναι στιγμιαίο.  

Συγκέντρωσις είναι εφικτή το μάξιμουμ ενός ατόμου 

 κι έτσι αποφεύγεται η ειρκτή και η εξάρθρωσις του ώμου.

 

  Ελλάς ελλήνων Χριστιανών 

 άνευ βουλής και εκλογών 

κύριοι έτσι τα έθνη μόνο ζουν 

 ταρατατζούμ ταρατατζούμ ταρατατζούμ  

 

Συλλήψεις είναι αποδεκτές Τρίτη Τετάρτη και Σαββάτο 

 αλλά μπορείτε κι από χθες για να τους έχετε από κάτω.  

Πρόσφορη μέρα για όλα αυτά μία απ’ τις τόσες του Απρίλη

  αρχίζετε πρωί πρωί και τελειώνετε το δείλι...

 


                Στιχοί: Γ. Κακουλίδης - Μουσική: Γ. Κριμιζάκης - Ερμηνεία: Γ. Μαρίνος 

 

ΥΓ. 21 Απριλίου 1967- 21 Απριλίου 2021. Και η χουντική ζωή μας συνεχίζεται...

ΥΓ2. Ανεπανάληπτος Γιώργος Μαρίνος.

Αναγνώστες

Page translation