Δευτέρα, 16 Μαρτίου 2020

Βασανιστείτε καταναλωτικά πλάσματα...

 "Δεν μπορώ να σε αλλάξω, δεν μπορώ να σε υποτάξω, όποιο νόμο κι ας σου βάλω πάλι εσύ παρανομείς..." Τα δεδομένα είναι δύο βάσει των παραπάνω στίχων.

 Πρώτον. Όλοι καταλάβαμε ότι πρόκειται για στίχους, βασανιστικούς, νταλκαδιάρικους, μεμψιμοιρικούς (sic). Δεύτερον. Απευθύνονται σε δύο κοινωνικές ομάδες. Στις γυναίκες (οποία έκπληξις) και στους σταρχιδιστές συμπολίτες μας. Ολοφάνερο...
  Και επειδή με το προηγούμενο κείμενο μου, σοβάρεψα λόγω της κατάστασης, λέω να σας βασανίσω χιουμοριστικά με τούτη την υποψία κειμένου. Νταξ, Λε Πα δεν είμαι, αλλά είμαι Μάκαρος. Κάτι είναι και αυτό ε;

  Βρισκόμαστε στην... καρδιά της Κορωναϊκής εποχής. Έτσι να ξέρετε θα διαχωρίζουμε απο δω και πέρα την ανθρώπινη ιστορία. Σε προ και μετά Κορωναϊκής εποχής.
 Η μάλλον καλύτερα τώρα που το σκέφτομαι, θα ταίριαζε και το προ και μετά... αντισηπτικής-dettolικής εποχής.

 Σήμερα που λέτε ο Άδωνις πήγε σε ένα σουπερ μάρκετ. Και εκεί που ο υπερ-υπουργός έκανε υπερ-δηλώσεις για το ότι τα αποθέματα είναι είναι υπερ-αρκετά, το τσακάλι ο κάμεραμαν έστρεψε την κάμερα στο ράφι με τα αντισηπτικά. Και τι να δούμε; Πήραν και το ράφι! 
 Ο υπερ-υπουργός βέβαια την έκανε με ελαφρά και βγήκε εκτός πλάνου. Οι υπερ-καταναλωτές έκαναν και πάλι το θαυμα τους. 8 ανοίγουν τα σουπερ μάρκετ. 8 και 10 δεν έχουμε... μωρομάντηλο να κλάψουμε.
 

 Στους δρόμους επικρατεί μια περίεργη και ανατριχιαστική ηρεμία. Λείπουν οι Χριστοπαναγίες, τα κορναρίσματα, λείπει η βρώμα μέσα από τα βαγόνια του ηλεκτρικού, το στριμωξίδι, το χούφτωμα και όλα αυτά που δημιουργούν το ψηφιδωτό της υπέροχης καθημερινότητας μας.

 Να μην ξεχάσω να αναφέρω τους... πανέξυπνους συμπολίτες μας που κρατάνε ανοιχτές τις επιχειρήσεις τους ενώ το συνόλο των επαγγελματιών τις έχει κλείσει. Νταξ μιλάμε για Αϊνστάιν. Σου λέει "ας κρατήσω ανοιχτό το μαγαζί να κονομήσω και ας με γράψουν. Άλλωστε δεν θα τα πληρώσω". Γατόνια όχι αστεία...

 Η Εκκλησία απ΄την άλλη φάσκει και αντιφάσκει. Μαύρο λέει ο ένας, άσπρο λέει ο άλλος. Λογικά όταν τελειώσει η πανδημία θα έχουν αποφασίσει για το τι μέλλει γεννέσθαι. Προς το παρόν κοντράρονται για το ποιος θα πει την μεγαλύτερη χοντράδα. Στο μεταξύ η Θεία κοινωνία πηγαίνει... σύννεφο!

Σταματάω εδώ. Γιατί νηστεύω και δεν θέλω να επεκταθώ παραπάνω, και ο νοών νοείτω, αλλά και γιατί οκ σαν πολλά τα είπα του λόγου μου δε νομίζετε; Μην κατηγορηθώ και για επικριτική και διχαστική στάση μέρες που΄ναι...

  Λοιπόν, να προσέχετε, να μην βγαίνετε όσο μπορείτε, σταματήστε να λιάζεστε όπως οι μετανάστες που έλεγε και η Τασία της καρδίας μας, διαβάστε κανά βιβλίο (έστω και τσόντα ρε παιδί μου) και γενικά keep calm and make a bath που και που. Καλό κάνει. Σας αφήνω με στίχους όλο νόημα από τον μέγα "βασανιστή" αλλοτινών εποχών Λευτέρη Πανταζή...




 Στίχοι: Γ. Παπαϊωάννου-Μουσική: Δ. Ρακιτζής


ΥΓ. Ο κορωνοϊός τελικά, όπως λέει και ο Λε Πα, βρήκε το ευαίσθητο σημείο μας. Το χλαπάκιασμα και την κατανάλωση. Ρημάξτε τα σούπερ μάρκετ αδέρφια! Μην αφήσετε αντισηπτικό και μακαρόνια ούτε για δείγμα! Φάτε σα να μην υπάρχει αύριο! 

ΥΓ2. Βασανιστείτεεεεεε μυστήρια πλάσματαααααα!

2 σχόλια:

  1. Μου αρέσει πάρα πολύ Μάκη που το καλό σου χιούμορ μπορεί να αγκαλιάζει τις δυσκολίες των στιγμών.
    Να μην τις χλευάζει αλλά και να μην τις γεμίζει τρόμο.
    Να μην τις υποτιμά αλλά ταυτόχρονα να τις απομυθοποιεί με έναν υπεύθυνο ρεαλισμό.
    Είναι δύσκολες οι στιγμές. Απομένει να μην τις ευτελίσουμε και αυτές με τις ...."ειδικές" εκπομπές των ΜΜΕ με τους βαρύγδουπους αναλυτάδες.
    Και πάντα να κρατάμε στο πίσω μέρος του μυαλού μας εκείνους τους δολερούς και σκοτεινούς κύκλους που σχεδιάζουν πολύ αντιδραστικές παρεμβάσεις δράττοντες την "ευκαιρία".
    Καλησπέρα Μάκη μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μάκη, γιατί θες να κλάψεις σε μωρομάντηλα και να τα στερήσεις από τους συμπολίτες μας, τα μωρομάντηλα δεν σου κάνουν;
    Η αλήθεια είναι ότι η shopping list του Έλληνα, έχει τελευταία συγκεκριμένα πράγματα. Τι θα τα κάνουν τόσα χαρτιά υγείας δεν ξέρω. Αλλά φαντάζομαι θα μάθουμε.
    Τι να πω Μάκη! Με τα τόσα που ζούμε, θα έχεις πολλά κείμενα να γράψεις. Γιατί βλέπουμε το ένα "κουλό" μετά το άλλο.
    Κι αφού δεν μπορούμε, να τα σταματήσουμε ή να τα αλλάξουμε, ας εμπνευστούμε από αυτά κι ας προσπαθήσουμε να μην μοιάσουμε.
    Καλό ξημέρωμα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Αναγνώστες

Page translation