Κυριακή, 4 Οκτωβρίου 2015

Αχ... Ευλαμπία, Δήμητρα, Μαρία, Ελένη, Κατερίνα κλπ κλπ...

 Τι θα γίνει με μένα δεν ξέρω... Άγνωσται αι βουλαί του μυαλού μου (του ποιού?) Βλέπω εκείνη, ορέγομαι την άλλη. Μιλάω με αυτή, σκέφτομαι την... πίσω από αυτή! Ουρά οι γκόμενες στα... όνειρα μου (χαχα νομίζατε θα πω στα πόδια μου ε....).  
 Και έγω τι κάνω? Το ψάχνω, το κουράζω, το προσπαθώ με πάθος αλλά εκεί το πολύ μια σχαίσι (είδατε ουτε καν ξέρω πως γράφεται), όσο τραβούσαν χρονικά και οι εκδρομές μας στο Λύκειο! Μονοήμερες, τριήμερες το πολύ πενταήμερες...



 Φταίω, φταίω ρε παιδί μου δεν εξηγείται αλλιώς. Είμαι περίεργος, ιδιότροπος, ξινός, εκνευριστικός και έτσι παρά την εκλεπτυσμένη γοητεία μου (ωδή εις την μαλακίαν το σημερινό κείμενο), μένω μόνος, νευριάζω, καταγγέλω τις άπονες γυναίκες και την φύση τους, αναθεματίζω την ώρα και την στιγμή που δεν κατάφερα να ρίξω στο κρεβάτι εκείνη την ξανθιά κοπελίτσα από την Τσεχία, μιά φορά και ένα καιρό στην Κέρκυρα και εν τέλει αποκομίζω εμπειρίες για τις σχέσεις με το άλλο φύλο που θα μου φανούν χρήσιμες σε κάποια... άλλη ζωή! 

 Αφήστε που έχω βαρεθεί να ακούω τα ίδια και τα ίδια... Το πάω λάου λάου? Είμαι καλό παιδί αλλά μέχρι εκεί. Το παίζω άγριος? Δείχνω σημάδια βιασύνης και παρορμητικότητας (στοιχεία καθόλου ενθαρρυντικά για το μέλλον της σχέσης κατά την λογική των γυναικών).

 Την μιά έτσι την άλλη γιουβέτσι! Με κουράζει δηλαδή η όλη κατάσταση! Εγώ θέλω ξεκάθαρα πράγματα. Σεξ? Σεξ. Σχέση με βάση το σεξ, Μια χαρά. Σχέση χωρίς σεξ και στο... περίμενε? Δεν σφάξανε!  Τι, να καταντήσω σαν τον Αντωνάκη από το "Η δε γυνή να φοβήται τον άντρα"?  Η τακουνιασμένος σαν τον Κούγια που τον κατατρόπωσε το μανεκένε? Είδατε πόσο αληθινός  και αισθηματίας είμαι? Να δω μόνο πότε θα με πάρουνε με τις πέτρες...


Υ.Γ. Χτες το βράδυ είδα το πιο τροματικό όνειρο της ζωής μου. Με κυνηγούσανε λέει δεκάδες άδεια γαμπριάτικα κοστούμια και γω έτρεχα προς έναν γκρεμό. Φτανοντας στην άκρη του διαπίστωσα πως από κάτω υπήρχαν τεράστιες ζωντανές βέρες έτοιμες να με κατασπαράξουν... Ευτυχώς την κρίσιμη στιγμή ψέλλισα τα ιερά λόγια του... Μηλιώκα και τις σκαπούλαρα. "Vamos αλάνια vamos,δε μας φτουράει ο γάμος, γύρω μανούλια amos, vamos αλάνια vamos..."

Αν και καθυστερημένα, Καλό μας μήνα!




10 σχόλια:

  1. εκλαψα παλι! δεν υπάρχεις!!!
    βρε χαρα μου μην αποκαλύπτεις τις προθεσεις σου
    γινε λίγο υπουλος!!!! παιξτο μουρη! :P

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. χαχα έλα μου ντε! Γιατί δεν γίνομαι βρε Μαρία? Να το παίξω μούρη δε λέω αλλά δεν ειναι και στον χαρακτήρα μου! Άσε που θέλω να πάω και κόντρα στο κατεστημένο!

      Υ.Γ. Είμαι και λόγο μαζοχιστής όπως κατάλαβες! Φιλιαααα!

      Διαγραφή
  2. Δεν σου σχολιάζω. Το όνομά μου δεν υπάρχει στον τίτλο σου! Έβαλες μια Ευλαμπία και σου κακοπέφτει... μια @ριστέα; ☺

    (μετά από έξυπνη απάντησή σου μπορεί να επιστρέψω☺☺☺

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τώρα τι να σου πω??? Ένα μόνο! Για σένα θα έμπαινα στο γαμπριάτικο κοστούμι μου!χαχα!

      Διαγραφή
    2. οκ! Επέστρεψα!
      Γιατί είσαι έξυπνο παλικάρι!
      Φιλιά Μάκη μου ☺

      Διαγραφή
  3. Α ρε Μάκη!!θα βρεθεί καμία από εκεί που δεν το περιμένεις...και τότε θα γελάμε όλοι μαζί!και κοστούμι και από όλα!!
    καλό μήνα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. χαχαχα κάπως έτσι Νικολέτα, μόνο που εσεις μπορεί να γελάτε αλλά εγω θα κλαίω αν γίνει κάτι τέτοιο! Αν πάντως γίνειε ένα κοστούμι θα το φορέσω! Για την περίσταση ρε παιδί μου!χαχαχ! Καλό μηνα γλυκιά μου!

      Διαγραφή
  4. χαχαχαχα
    βρε τι παθαμε
    καλη εβδομαδα αγαπητε φιλε

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πάθαμε και δεν μάθαμε Κική μου! Και ούτε θέλουμε! χαχαχα! Καλη εβδομάδα και σε σένα!

      Διαγραφή

Αναγνώστες

Page translation