Δευτέρα, 23 Νοεμβρίου 2015

Λουκιανός Κηλαηδόνης: Νότες πασπαλισμένες με γιασεμί...

 Γεννημένος στην καρδιά της Αθήνας, την πολύβουη Κυψέλη τον Ιούλιο του 43, έμελλε να αφήσει το στίγμα του στην μουσικά δρώμενα του τόπου, όντας ένας από τους σημαντικότερους τραγουδοποιούς της γενιάς του και όχι μόνο. 
 Σπούδασε στο Λεόντειο Λύκειο Πατησίων και μετέπειτα στην Αρχιτεκτονική του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονικής, αλλά και στο Πολυτεχνείο.

 Πνεύμα ανήσυχο και αντισυμβατικό, έξυπνος, ταλαντούχος, σατιρικός, με μια φωνή βγαλμένη από τις εποχές μιάς άλλης Αθήνας, μιας πολής που στους δρόμους της αντηχούσε ο ήχος της λατέρνας και η μυρωδιά του γιασεμιού, παραμένει στο δικό μου μυαλό ένα παιδί που δε λέει να μεγαλώσει. Γιατί αν και τα χρόνια περνούν, ο Λουκιανός Κηλαηδόνης ήταν, είναι και θα είναι, ο αιώνιος  "Πήτερ Παν" της ελληνικής μουσικής...

Το ξεκίνημα...

Ξεκίνησε την καλλιτεχνική του καριέρα στις αρχές της δεκαετίας του 70', εν μέσω δικτατορίας. Πρώτα δουλειά του στην παράσταση "Η πόλη μας". Τα τραγούδια του ερμηνεύονται από την Βίκυ Μοσχολιού και τον Μανώλη Μητσιά (Όσο αγαπιόμαστε τα δυό). Από εκεί και πέρα η επιτυχία διαδέχεται η μία την άλλη. 

Στην Ελλάδα της μεταπολίτευσης ο Κηλαηδόνης είναι ένας απο εκείνους τους τραγουδοποιούς, που οι στίχοι του έχουν πολιτικό και κοινωνικό υπόβαθρο.  Ο δίσκος του 1973, "Μικροαστικά", σε στίχους Γιάννη Νεγρεπόντη και μουσική δική του, αφήνει εποχή. Τραγούδια όπως " Του Κολλήγα γιός", "Ντροπή τέτοιο παιδί", "Ξερίζωμα" (τραγουδισμένο από τον Λάκη Χαλκιά) και "Μακριά από την πόλη" (το είχε ερμηνεύσει ο Μίμης Χρυσομάλλης), γίνονται αμέσως επιτυχίες και σιγοψιθυρίζονται στους δρόμους της Αθήνας.  Ακολουθεί το 1975 το άλμπουμ "Μαθήματα πολιτικής οικονομίας" και το 76΄ το Media Luz.

Το Πάρτυ στη Βουλιαγμένη...

Στις 25 Ιουλίου του 1983, εν μέσω φοβερής ζέστης συμβαίνει ένα μοναδικό γεγονός στα ελληνικά και όχι μόνο, μουσικά χρονικά. Ο Κηλαηδόνης, χωρίς να γνωρίζει την απήχηση που θα είχε, σχεδιάζε μια συναυλία ένα βράδυ με πανσέληνο, που όπως ο ίδιος υποστήριζε θα είχε παρείστικα χαρακτηριστικά και θα μπορούσε να παρευρεθεί αρκετός κόσμος. 
 Αυτό που δεν περίμενε βέβαια είναι πως αυτή η συναυλία θα είχε περίπου 50 με 70 χιλιάδες κόσμο, ο οποίος αυθόρμητα ξεκίνησε από τα σπίτια του εκείνο το μαγικό βράδυ και έφτασε την Βουλιαγμένη. Οι εφημερίδες της εποχής χαρακτήρισαν την συναυλία, και όχι άδικα, "το Γούντστοκ της Ελλάδας".
 Δεκάδες καλλιτέχνες ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα, κάποιοι ήρθαν απρόσκλητοι. Ανάμεσα τους ο Γιώργος Νταλάρας, ο Διονύσης Σαββόπουλος, ο Βαγγέλης Γερμανός, η Μαργαρίτα Ζορμπαλά, η Αφροδίτη Μάνου, η πιανίστρια Νέλι Σεμιτέκολο, ενώ ενδιάμεσα εμφανίστηκε μια βάρκα με κανταδόρους και η μαντολινάτα του Φώτη Αλέπωρου.
  Η αστυνομία αδίκως προσπαθούσε να βάλει μια τάξη, τα αυτοκίνητα είχαν σχηματίσει ουρά στην παραλιακή, αλλά ο κόσμος ξεφάντωνε και έκανε μπάνιο, ακούγοντας τους αγαπημένους του καλλιτέχνες να τραγουδάνε πάνω σε ράμπα που είχε στηθεί μέσα την θάλασσα. Μια εικόνα μαγική που δεν έχει επαναληφθεί ξανά από τότε...

Και συνεχίζει και συνεχίζει...

Την τετραετία 78'-82', δημιουργεί τρία άλμπουμ που δείχουν και εγκαθιδρύουν, το δρόμο που θα ακολουθήσει ο τραγουδοποιός τα επόμενα χρόνια.

 "Κάπου την έχουμε πατήσει",  "Είμαι ένας φτωχός και μόνος cowboy", "Όταν η πόλη κοιμάται", "Στη Βουλιαγμένη, "Τα νέα μέτρα", είναι μερικά από τα τραγούδια που αγαπήθηκαν από τον κόσμο. Το 1982 ο δίσκος "Χαμηλή Πτήση", περιέχει μέσα του επιτυχίες όπως το "Που βαδίζουμε κύριοι", 'Μια μέρα μιας Μαίρης" (με την χαρακηριστική φωνή της Αφροδίτης Μάνου), "Ένα γουρούνι λιγότερο", "Αρχίζει το ματς" και βέβαια την μεγαλύτερη ίσως επιτυχία του και ένα από τα ωραιότερα ελληνικά τραγούδια όλων των εποχών, "Τα θερινά σινεμά". 
 Τεράστιες επιτυχίες ήταν και "Ο ύμνος των μαύρων σκυλιών (Λέμε ναι)" το 1986, ο "Μικρός ήρωας", το "Θα κάτσω σπίτι'", "Τεταρτη 28 Ιουλίου", "Έξι πράγματα" και ''Ένα φιλάκι είναι λίγο". Το 1990 στην Ελλάδα του Πασοκ και της Νέας Δημοκρατίας, κυκλοφορεί το "Φταίει ο Χοντρός", τραγούδι άκρως σατιρικό και μέσα στο κλίμα της εποχής...Το 1992 κυκλοφορεί έναν εξαιρετικό δίσκο με τίτλο "Αχ πατρίδα μου γλυκειά".
 Ανάμεσα στα τραγούδια του άλμπουμ, ξεχωρίζουν οι επανεκτελέσεις σε ελαφρά του 50΄και του 60΄, τα παιδικά και μερικά ρεμπέτικα με μεγάλη μουσικη ιστορία...

Αεικίνητος και μαγικός...

  Το 1999 συνεργάζεται με τα Ημισκούμπρια για το "Νωρίς", ενώ λόγο αργότερα δημιουργεί μαζί με την σύντροφο της ζωης του, την ηθοποιό Άννα Βαγενά, την μουσική σκηνή "Μεταξουργείο", στην οποία βρίσκονται μέχρι και σήμερα. Έχει δύο κόρες την Γιασεμί και την Μαρία.
 Ο Λουκιανός Κηλαηδόνης είναι από εκείνους τους καλλιτέχνες που φωνάζουν την διαφορετικότητα τους. Μια όαση μελωδίας ανάμεσα στους ατάλαντους "μουσικούς" του σήμερα. 
 Ότι έκανε και ότι κάνει είναι αυθόρμητο και ειλικρινές. Ένας πραγματικός δημιουργός, με νότες και λέξεις που βρίσκουν απευθείας στην καρδιά των απλών ανθρώπων. Ένα ξωτικό της μουσικής που στριφογυρνάει σαν σβούρα με τη μαγική φωνή του, στα μουσικά μονοπάτια της ψυχής μας...


6 σχόλια:

  1. Μου αρέσει πάρα πολύ ο συγκεκριμένος τραγουδιστής αλλά και η εποχή που τραγουδουσε και έκανε καριέρα.
    Γενικότερα, τα τραγούδια και η μουσική του τότε με το τώρα μου αρέσουν πολύ περισσότερο.
    Καλημέρα Μάκη μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλησπέρα Κική! Χμμμ και γω έχω αυτή την εντύπωση! Τα παλαιότερα τραγούδια έχουν μεγαλύτερη ποιότητα νομίζω (οχι όλα), ίσως επειδή δεν γράφονταν στο πόδι, απο ανθρώπους που ήθελαν να διαφέρουν και οχι απλα να κάνουν επιτυχία! Μπορεί να κάνω και λάθος. Αλλά αυτή την αίσθηση εχω. Ο Κηλαηδόνης είναι ένας πολύ ιδιαίτερος τραγουδοποιός. Απο τους αγαπημένους μου. Σε φιλώ

      Διαγραφή
  2. Τι φοβερό αφιέρωμα έκανες πάλι Μάκη μου!
    Και ο τίτλος φανταστικός.. (Θέλεις να γράφεις και τους δικούς μου τίτλους;; που δεν το'χω καθόλου;;!!) Λοιπόν δεν γνώριζα για το πάρτι στην Βουλιαγμένη, έπαθα πλάκα!! Και για άλλη μια φορά "ζηλεύω" που εμείς δεν ζήσαμε τέτοια σκηνικά..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ, ευχαριστώ αλλά σταμάτα γιατί θα κοκκινήσω!χαχαχα! Κοίτα οι τίτλοι να ξέρεις πολλές φορές με δυσκολεύουν πιό πολυ και απο το κείμενο! Άλλοι αρέσουν άλλοι όχι, αλλά ένας καλός τίτλος είναι αυτό που θα κάνει κάποιον να ξεκινήσει να διαβάσει ένα γραπτό. Άσε που έχω τρέλα με τους πιασάρικους τίτλους. Εσυ δεν έχεις θέμα πάντως! Το χεις, το χεις (μιλάει η εμπειρία τώρα...). Στα του θέματος τώρα, να σου πω πως το Πάρτυ στην Βουλιαγμένη είναι ένα θρυλικό γεγονος. Έχω δει βίντεο, έχω διαβάσει κείμενα και όλοι μιλούν για κάτι μοναδικο. Άλλωστε ο συνδυασμός καλοκαιριού, θάλασσας και μουσικής απο μόνος του δεν κάνει την διαφορά βρε Κατερίνα μου? Φιλιαααά!

      Διαγραφή
  3. εξαιρετικό αφιέρωμα σε έναν λατρεμένο μου καλλιτέχνη. Αν και δεν είμαι της ελληνικής μουσικής, ο Λουκιανός αποτελεί για μένα σημείο αναφοράς!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλησπέρα Γιάννη, μεγάλη μου χαρά που σάρεσε το αφιέρωμα! Και γω είμαι της ξένης μουσικής και απο Έλληνες μαρέσει ότι είναι διαφορετικό. Ε ο Λούκι είναι η επιτομή του διαφορετικού σωστα? Σε ευχαριστώ και πάλι!

      Διαγραφή

Αναγνώστες

Page translation