Πέμπτη, 29 Απριλίου 2021

Έξοδος...


 Η τελετή γινόταν στη μεγάλη σάλα, μόλις μ’ είχαν ξεκρεμάσει απ’ το ηλιοβασίλεμα, με τύλιξαν μ’ ένα σεντόνι, μα οι πληγές φάνηκαν στον τοίχο, το πλήθος συνωστίζονταν στις σκάλες, ζητούσε ν’ αναστηθώ, μα εγώ έπρεπε να μείνω αγνός από θαύματα, και κρυβόμουν πίσω απ’ τα παλτά των ξένων στο διάδρομο, τρώγοντας τα φύλλα από παλιά ημερολόγια.

Το ξημέρωμα ήταν ωχρό πίσω απ’ τις μπουκάλες, βγήκα στο δρόμο και γονάτισα στον πρώτο περαστικό, «γιατί το ‘κανες;» με ρωτούσε ο Θεός,
«είναι ο καιρός της βασιλείας μου, Κύριε, πώς ν’ αρνηθώ;» και τότε ο θεός μου ‘βαλε στο χέρι αυτό το κλειδί, έτσι μπορώ τώρα ν’ ακούω ήρεμος το ανελέητο βήμα πίσω απ’ τον τοίχο, αθέατος μέσα σε όποια θεία εικόνα.
Ήμουν τόσο μονάχος, που τα σκυλιά που με γάβγισαν στο δρόμο ανέβαιναν τώρα μαζί μου στον ουρανό.
 

Τάσος Λειβαδίτης-Έξοδος 
 
 
 
ΥΓ. Καλή Ανάσταση και Καλό Πάσχα με Υγεία και Δύναμη σε όλους και όλες.

Τετάρτη, 21 Απριλίου 2021

Μαθήματα δικτατορίας άνευ διδασκάλου...

 

 Παίρνετε μια ντουζίνα τανκς, ένα μυστρί και μία πλάκα  

κι αφού ξορκίσετε τον Μαρξ θεμελιώνετε ατάκα. 

 Διαλέγετε ένα πτηνό ει δυνατόν με 2 κεφάλια 

  το στήνετε στον Υμηττό με τα φτερά του σαν βεντάλια. 

 

  Ελλάς ελλήνων Χριστιανών

   άνευ βουλής και εκλογών

  έτσι τα έθνη μόνο ζουν 

 ταρατατζούμ ταρατατζούμ ταρατατζούμ 

 

  Βάζετε για πρωθυπουργό της Σαντορίνης τον ωραίο 

 και δε πειράζει για μετά τ’ αδίκημα είναι στιγμιαίο.  

Συγκέντρωσις είναι εφικτή το μάξιμουμ ενός ατόμου 

 κι έτσι αποφεύγεται η ειρκτή και η εξάρθρωσις του ώμου.

 

  Ελλάς ελλήνων Χριστιανών 

 άνευ βουλής και εκλογών 

κύριοι έτσι τα έθνη μόνο ζουν 

 ταρατατζούμ ταρατατζούμ ταρατατζούμ  

 

Συλλήψεις είναι αποδεκτές Τρίτη Τετάρτη και Σαββάτο 

 αλλά μπορείτε κι από χθες για να τους έχετε από κάτω.  

Πρόσφορη μέρα για όλα αυτά μία απ’ τις τόσες του Απρίλη

  αρχίζετε πρωί πρωί και τελειώνετε το δείλι...

 


                Στιχοί: Γ. Κακουλίδης - Μουσική: Γ. Κριμιζάκης - Ερμηνεία: Γ. Μαρίνος 

 

ΥΓ. 21 Απριλίου 1967- 21 Απριλίου 2021. Και η χουντική ζωή μας συνεχίζεται...

ΥΓ2. Ανεπανάληπτος Γιώργος Μαρίνος.

Παρασκευή, 16 Απριλίου 2021

Το φαινόμενο της πεταλούδας και η αξία των πράξεων...

 "Οι πιο καθοριστικές πράξεις στη ζωή, είναι συχνά οι πιό ασυλλόγιστες", αναφέρει, ο βραβευμένος με Νόμπελ, Γάλλος συγγραφέας, Αντρέ Ζιντ. Νομίζω πως έχει διπλή ανάγνωση η παραπάνω ρήση.

 Αν το δούμε από την σκοπιά της ασημαντότητας μιας πράξης, βασισμένοι στο φαινόμενο της πεταλούδας, που λέει ότι αν μια πεταλούδα κινήσει τα φτερά της στον Αμαζόνιο, μπορεί να προκαλέσει βροχή στην Κίνα, τότε αυτόματα μπορούμε να κάνουμε τη σύνδεση και με την απερισκεψία των ανθρώπων, που πολλές φορές πράττουν χωρίς να έχουν την λεγόμενη ενσυναίσθηση απέναντι στους άλλους. 

 Με πράξεις που όσο και αν δείχουν ανούσιες, να παίζουν στο τέλος, με γεωμετρική πρόοδο, σημαίνοντα ρόλο στην ζωή των υπολοίπων με την πάροδο του χρόνου. 

 Άλλωστε εμείς, σε σχέση με τους άλλους ζώντες οργανισμούς, έχουμε μια διαφορά. Ακολουθούμε κατά τον Αριστοτέλη, την ατομική μας εξέλιξη, και όχι την ομαδική που ακολουθούν τα ζώα. Αυτό αυτόματα σημαίνει πως η έννοια του Εγώ υπερκερνάει αυτή του Εμείς. Με ότι αυτό συνεπάγεται.

  Τα μικρά κομμάτια της συμπεριφοράς μας, των συνηθειών, και των αποφάσεων που παίρνουμε, μπορεί εκείνη την στιγμή να μην φαίνονται σημαντικά αλλά είναι αυτά που συνθέτουν το παζλ, μιας κατάστασης, ενός γεγονότος και τελικά της ίδιας μας της υπόστασης.

 Η τάση που έχουμε να σκεφτόμαστε περίπλοκα στις πιο απλές καταστάσεις και απλοϊκά στις πιο περίπλοκες, δεν μας δίνει την δυνατότητα να έχουμε ορθή κρίση και πνευματική διαύγεια σε ότι πράττουμε. Τις περισσότερες όμως φορές, απλά δεν θέλουμε να λειτουργούμε έτσι. Το συμφέρον, ο εγωισμός και η αναισθησία μας, έρχονται πρώτα σε σχέση με τον συνάνθρωπο.

 Ένα αστείο, μια χειρονομία, κάποια λόγια, ένα άγγιγμα, μια σοβαρή συζήτηση, μπορεί για μας να ειναι απλά κάτι συνηθισμένο, κάτι που μας κάνει να νιώθουμε όμορφα ή κάτι που δείχνει σωστό, για κάποιους όμως μπορεί να είναι κάτι που αλλάζει την καθημερινότητα, με θετικό η αρνητικό τρόπο και εν γένει όλη τους την ζωή.

 Δε λέω να προσέχουμε πάντα σε ότι λέμε και κάνουμε. Αυτό άλλωστε είναι ανέφικτο. Μπορούμε όμως να βρούμε μια "φόρμουλα" σκέψης τέτοια, που με τον καιρό θα "πετάει" αυτόματα στο μεγαλύτερο ποσοστό,  κάθε τι αρνητικό, κάθε τι επιλήψιμ0, στον κάλαθο των αχρήστων. 

 Και θα μας κάνει πιο χρήσιμους και ανθρώπινους στις αποφάσεις μας, πιο ξεκάθαρους και ειλικρινείς προς το κοινωνικό σύνολο. Μια διαδικασία μαντεψιάς θα έλεγα, αντιλαμβανόμενοι το πόσο σημαντικοί είμαστε για τους άλλους.

 Τέλος, αν πραγματικά αντιληφθούμε την αληθινή αξία των πράξεων, κάτι που ελάχιστες φορές γίνεται κατά την προσωπική μου άποψη στη διάρκεια της ζωής μας, τότε ίσως κατανοήσουμε και τον λόγο της ύπαρξης μας, που δεν είναι άλλος από την αγάπη για τον διπλανό μας. Τα ξαναλέμε.

Πέμπτη, 1 Απριλίου 2021

Νηστεία, τρέλα, push ups και προσευχή...

 Να που έφυγε, χωρίς να το πολυκαταλάβουμε, και ο Μάρτης ο γδάρτης δικοί μου και δικές μου. Και ναι, δεν είναι ψέματα, μπήκε λέει ο Απρίλης και το ημερολόγιο δείχνει πρώτη του μήνα του προ-πασχαλινού. 

  Η νηστεία έχει ήδη μπει για να τα καλά στην καθημερινότητα μου, το ίδιο και η προσευχή. Για την τρέλα, που γράφω και στον τίτλο του κειμένου μου, φροντίζει ο κόσμος, αυτός ο κόσμος ο καλός ο χιλιομπαλωμένος που έλεγε και ο μέγας Ξυλούρης...

 Πάντα τέτοια εποχή κάθε χρόνο, καθαρίζει λιγάκι το μυαλό μου. Ίσως επειδή τον πιέζω προς αυτή την κατεύθυνση, ίσως επειδή η νηστεία επιδρά επάνω μου όπως η Πάμελα Άντερσον στις εφηβικές μου φαντασιώσεις πριν κάμποσα χρόνια (μόνο εγω θα μπορούσα να κάνω τέτοιο συνειρμό...).

 Έχω λοιπόν, νομίζω δηλαδή, την ικανότητα τέτοιες μέρες, να καταλαβαίνω περισσότερα. Βλέπω ας πούμε ότι όλως τυχαίως και με χιλιάδες κρούσματα καθημερινά (τα πιο πολλά από την αρχή της πανδημίας), με τα νοσοκομεία να ασφυκτιούν, να ετοιμαζόμααστε να ανοίξουμε μαγαζιά, σχολεία κλπ (εντάξει δεν το βλέπω μόνο εγώ μην φωνάζετε...).

 Η Γαλλία άκουσα στιε ειδήσεις, πάει για ολικό λοκντάουν ενός μήνα. Εμείς, όοοοοοχι αλάνια μου, κινούμαστε πάντα αντίθετα στο ρεύμα. Και καλά να κινούμαστε έτσι. Αλλά ρε μάγκες, εσείς που μας κυβερνάτε, τα έχετε κάνει μαντάρα από την αρχή αυτής της πρωτόγνωρης κατάστασης. Τόσο καιρό κλειστά η εστίαση, τα σχολεία, τα εμπορικά καταστήματα. Μέγα λάθος. 

 Τώρα λοιπόν που πλησιάζει το καλοκαιράκι, τσουπ, ανοίξτε, δώστε και σώστε. Επειδή μόνο και μόνο είναι ο κόσμος στα κάγκελα. Που είναι λογικό να είναι. Που πρέπει να αρχίσουμε να ζούμε πάλι. Αλλά με προσοχή και όχι χύμα και όχι ανοίγουμε δύο εβδομάδες και κλείνουμε ξανά. Τίποτα. Ελπίζω αυτή την φορά να έχετε σχέδιο. Πραγματικά...

 Πάντως νομίζω πως θα τον ξεπεράσουμε και αυτόν τον σκόπελο. Με τον άλλον δεν ξέρω πως θα τα φέρουμε βόλτα. Τι; Που αναφέρομαι; Μα στις γυναίκες. Έρχεται που έρχεται η άρση των μέτρων περιορισμού ανοιξιάτικα, μετά απο τόσους μήνες, θα έχουμε και τις κοριτσάρες, τσουπωτές και μη, να αρχίζουν να τα... πετάνε! Ότι δεν έχουν προλάβει να πετάξουν εν πάσει περιπτώσει. Μαυρίσματα, σορτσάκια (ο θεός να τα κάνει), ξώπλατα, ξώβυζα και δε συμμαζεύεται. 

 Και καταρχήν εν μέσω νηστείας και προσευχής ε, να το πούμε και αυτό. Αφήστε που άντρες και γυναίκες θα είμαστε λυσσαμένοι για επαφή, όσοι και όσες δηλαδή τηρούσαν αυστήρα τα μέτρα και δεν βγάζανε τα μάτια τους, όταν βγάζανε τις μάσκες τους. Θα γίνει της... Τσιτσιολίνας και να μου το θυμηθείτε. Μη λέτε μετά ααααα Μάκαρε δεν μας ενημέρωσες...

 Και έχουμε και συνέχεια να ξέρετε. Έρχονται απολύσεις, πλειστηριασμοί, σουβλίσματα αρνιών, κοκορέτσα (sic) και κοντοσούβλια (είναι και αυτά στην εξίσωση των προβλημάτων άσχετα αν πρώτα θα τα γευτούμε και μετά θα κλαίμε για τις χοληστερίνες και τα παραπανίσια κιλά), καύσωνες κλπ κλπ. Προσπαθώ να τα βλέπω θετικά τα πράγματα να ξέρετε. Δεν θέλω και πολύ. Μια τουρίστρια το καλοκαίρι, μια μελαχρινή μιλφάρα και όλα είναι ανθηρά. Για μένα τουλάχιστον. Γενικότερα εδώ και καιρό τον... πίνουμε. Μας παίρνουνε... κούρσα ρε παιδί μου πως το λένε.

 Δε πειράζει όμως. Είμαι της άποψης, πως είτε τώρα σε καμια δεκαρία χρόνια, η το αργότερα σε μια τριακονταετία, θα δικαιωθούμε. Μέχρι τότε, υπομονή, αγάπη, καλή καρδιά, ολίγον σταρχιδισμός και μακριά από τους τρόμπες... 

 

ΥΓ. Καλό μήνα!

ΥΓ2. Πωωωωω παραλίγο να το ξεχάσω. Έχω την λύση για τα κοκορέτσα. Push ups. Κάτι ξέρουν η Πωλίνα και ο Δάντης. Ξεκινήστε (ο καθένας όπως τη νιώθει την... άσκηση).


Στίχοι-Μουσική: Γιάννης Καραλής

Αναγνώστες

Page translation